Devletlerin ömürlerindeki devamlılık; ahlâk, adâlet, hak, hukuk gibi ulvî esaslara riâyete bağlıdır. Çünkü; âile, toplum, mal, mülk, devlet vs. hepsi birer emânettir.
Osmanlılar, koğuculuk, iftirâ, tezvîr, küfür, kin, garaz, kumar, intihar, düello ve cinâyet gibi her türlü fenâlıklardan son derece kaçınıp korunmaya çalışmışlardır. Öyle ki dıştan bakanlar, onların bu fenâlıkları âdeta bilmediklerine hükmetmişlerdir.