Hayatını “Hamdım, piştim, yandım” kelimeleriyle hulâsa eden Hz. Mevlâna için ölüm, Sevgili’ye vuslattı. Bu yüzden öldüğü gün, asırlardır “düğün gecesi” mânâsına gelen “Şeb-i Arûs” adıyla anılıyor. Hz. Mevlânâ’yı bu hâle getiren mânevî dinamikler nelerdir? Onun, hem kendini inşâ eden hem de başta Mesnevî olmak üzere eserleri ile diğer insanları kemâlât yolculuğuna çıkaran mânevî eğitiminin ana esasları nelerdir?