Varlıklara baktığımızda hepsinde kendine mahsus bir gâye, bir maksat ve bir fayda takip edildiği göze çarpmaktadır. Hiçbir şeyde abes, gâyesizlik, mânâsızlık ve israf sayılacak bir durum müşâhede edilmez. Hâlbuki ne madde âleminde, ne bitki ve hayvanlar âleminde ne de eşya ve hâdiselerde akıl ve idrak mevcut değildir.