Osmanlılar’da 1759’dan 1924 yılında hilâfetin kaldırılmasına kadar Ramazan ayında padişahın huzurunda tefsir derslerine huzur dersleri veya huzur-ı hümâyûn dersleri denirdi. O huzur derslerine dair birkaç misal.
Teravih ile sahur arası, Ramazan’ı özel bir zaman dilimi haline getiren sayısız âdete ev sahipliği yapardı. Gündüz az çalışıldığı için teravihten sonra uyumak çoğunlukla tercih edilmez; aile sohbetleri, oyunlar, dinî-ilmî meclisler, bazı mekânlarda şiir ve edebiyat sohbetleri gibi geleneklerle Ramazan, kültür ve medeniyetin kurucu unsurlarından biri haline gelirdi.
Araştırmacı-Yazar Fahri Sarrafoğlu, Osmanlı Devleti’nin kurucusu Osman Gazi devrinde başlayıp 1924’ün Ramazan ayına kadar devam eden “Huzur Dersleri” geleneğini anlatıyor.