Tasavvufi sohbetçilerin en mühim mes’ûliyetlerinden biri de, bu vazifeyi îfâ eden diğer kardeşleriyle gönül birlikteliğini muhâfaza etmek ve âdeta tek bir yürek hâline gelebilmektir. Bunun için de kardeşlerle ortak hareket etmek, müşterek eserleri okumak, aynı heyecanları paylaşmak gerekir.
Bir insana yapılan en büyük iyilik, onun ebedî hayatının kurtulmasına vesile olabilmektir.
Aradığın dal sensin, boşluklara uzanma! Kendinsin aradığın, bir başkasıdır sanma!