Abdullah Sert Hocaefendi’nin anlattığı bu ibretli kıssalar, insanın elini dünyada tutarken gönlünü Allah’tan ayırmadan yaşayabileceğini; “El kârda, gönül yârda” hâlinin gerçek kullukta nasıl mümkün olduğunu gözler önüne seriyor.