İlk dönemin zâhid sûfîlerinden olan Ebû Said Harraz kuddise sırruh Hazretleri Bağdat’da doğup büyümüş, ilmiyle, haliyle tanınmış büyük bir Allah dostudur.
Bir amelin reddinin alâmeti, onu yanlış işlerin takip etmesi; bundan da kötüsüyse bir iyilikten sonra gelen kötülüğün o hayrı yok etmesidir.
Mü’minin gönlü de kâmil bir îman muhabbetiyle dolduğunda, Rabb'inin ismi onda dâimî bir zikir hâline gelir. Zikir, onun için âdeta bir âb-ı hayat/can suyu olur. Nasıl ki bir balık, sudan ayrı yaşayamazsa, o da zikirsiz huzur bulamaz.