Hakk’a kulluk, ilâhî kudret, azamet ve saltanat karşısındaki hiçlik, yokluk ve acziyetini görebilmek ve haddini bilebilmekten geçer. Bunu lâyıkıyla görebilen bir insanda; büyüklenmeye, varlık ve benlik iddiâsına mecâl kalmaz.