Sûret Yapmaktan Sakın!

Muhyiddin İbnü’l-Arabî Hazretleri’nin nasihatler serisinden “Sûret Yapmaktan Sakın!” başlıklı bölümü istifadenize sunuyoruz. Muhyiddin İbnü’l-Arabî Hazretleri'nin dilinden bir nasihat bin hikmet...

Canlı varlıkların sûretlerini (resim ve heykel tarzında) yapmaktan kaçın. Bu konu öyle küçük görülecek bir şey değildir. İnsanlar bunu kendilerince basit bir şey görürler; fakat Allah katında bunun vebali pek büyüktür. Kıyamet gününde en şiddetli azaba düçar olacak zümrelerden biri de bu çeşit resim yapan kimselerdir. Bu kimselere: “Haydi, yaptığın şeye can ver bakalım. Ona ruh üfür de görelim !” denilir. Tabii bu kimseler yaptıkları sûretlere ruh üfüremeyecek ve onlara canlılık veremeyecektir. Hadis-i Kudsî’de Yüce Rabbimiz buyurur ki:

“Mahlûkatımdan benim yarattığım gibi bir şey yaratmaya cüret eden kimseden daha zâlim kim olabilir. Bu kimseler kudretleri varsa bir zerre veya bir tohum yahut bir arpa tanesi yaratsınlar da görelim bakalım.” (Buharî, Tevhid, 56)

Kul bu ölçüye riayet eder, bu husustaki ilâhî tehditlerden korkup böyle şeyler yapmaktan uzak durur, canlı olsun olmasın sûret yapma hususunda ilâhî rububiyetle rekabete girişmeyi terk ederse, âlemdeki her bir sûretin canlı olduğunu ve her birinin kendi lisanınca Allah Teâlâ’yı tesbih ettiğini görecektir. Fakat bitkilerin ve kafa gözüyle cansız olarak müşâhede ettiği cisimlerin resimlerini yapmakta kendince bir beis görmeyen kimse, ebedî olarak yukarıda bahsettiğimiz müşâhede ve keşf haline ulaşamaz. Çünkü hakikatte bu âlemde sûret bulan her şeyin kendine has bir ruhu vardır ve bir canlılığa sahiptir. Fakat Cenâb-ı Hak, bu hayatı baş gözümüzle görme durumunu bizden almıştır.

Hiç bir varlık hakkında cansızdır denilemez. Ahirette her bir varlığın canlı olduğu ortaya çıkacaktır. Bu sebeple ahiret hayatına, “ed-Dâru’l-hayevân” ( Diri hayât )”denilmiştir (Ankebût Sûresi, 64.). Ahirette her şeyi canlı ve konuşur bir şekilde göreceksin. Nitekim sahih olarak nakledilen bir haberde, çakıl taşlarının Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimizin mübarek avuçlarında tesbih ettikleri belirtilmektedir. İnsanlar bunu harikulâde bir olay kabul ettiler. Aslında böyle zannetmekle yanıldılar. Asıl harikulâdelik, bu çakıl taşlarının tesbîhini duyanların kulaklarında olmuştur. Çünkü o taş parçacıkları daimî olarak Hakk’ı zikretmektedirler. Bunun böyle olduğunu Yüce Rabbimiz haber vermiştir. Her bir varlığın tesbihi kendine göredir. Şayet bu çakıl taşları daha önce tesbih etmemiş olsalardı, o zaman harikulâdelik bunlarda gerçekleşmiş olurdu. Hakikat bu olunca asıl harikulâdeliğin dinleyenlerde, normal olarak duyamadıkları sesleri duymaları şeklinde cereyan ettiği ortaya çıkar.

Kaynak: Hasan Serhat YETER, Engellinin İlmihâli, 2022

İslam ve İhsan

SÖYLENEN SÖZE DİKKAT!

Söylenen Söze Dikkat!

PAYLAŞ:                

YORUMLAR

İlk yorumu yapan siz olun!

Yorum Ekle