Said b. Müseyyeb’in (r.a.) Bir Vakit Cemaati Kaçırma Acısı

Saîd bin Müseyyeb’in (r.a.) bir vakit cemaatle namazı kaçırınca duyduğu derin hassasiyet ve selef-i sâlihînin ibadete bakışı.

Geçtiğimiz yıllarda bütün dünyayı saran salgın hastalıkta, camilerde de tedbirler alınmış, tam karantina günlerinde cuma namazlarına dahî gidilememişti. Maalesef; O günler gelip geçtiği hâlde, cami cemaatlerinde azalma olduğu, salgın öncesi duruma dahî dönülemediği bildirilmektedir.

Bu hususta, mânevî bir seferberliğe ihtiyaç vardır. İmam hatiplerimiz, müezzinlerimiz, İmam hatip liselerindeki hocalarımız, vakıf ve dernekler olarak İslâm’ın şiârı olan namazı ve cemaatle namazı yeniden ihyâ etmemiz boyun borcumuzdur.

SAÎD b. MÜSEYYEB’İN BİR VAKİT CEMAATİ KAÇIRINCA GÖSTERDİĞİ HASSASİYET

Medineli meşhur yedi fakih tâbiînden biri olan Saîd bin Müseyyeb Hazretleri bir gün camiye girdi, bir de baktı ki cemaatle namazı kaçırmış, cemaat selâm vermiş.

Yaşadığı pişmanlığın acısıyla;

“...Biz şüphesiz (her şeyimizle) Allâh’a aitiz ve şüphesiz O’na döneceğiz.” (el-Bakara, 156) dedi. 

Mâlûmdur ki; Bu ifade, vefat ve benzeri büyük kayıplar karşısında söylenir. Demek ki; O zât, bir vakit cemaati kaçırmayı böyle büyük bir kayıp olarak gördü de Cenâb-ı Hakk’a bu duâ ile ilticâ etti. Rivâyete göre bu feryâdı öyle candan söyledi ki, tâ çarşıdan duyuldu. (Bkz. Süyûtî, ed-Dürrü’l-Mensûr, I, 381) 

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Mü'minin Hayatında Namaz ve Zekât, Yüzakı Yayıncılık

İslam ve İhsan