Malın, evlâdın ve dünyevî kazanımların fayda vermeyeceği o günde, insanı kurtuluşa erdirecek yegâne sermaye; Allah’tan başkasına yer vermeyen, arınmış ve takvâ ile olgunlaşmış bir kalb-i selîmdir.
Bir amelin reddinin alâmeti, onu yanlış işlerin takip etmesi; bundan da kötüsüyse bir iyilikten sonra gelen kötülüğün o hayrı yok etmesidir.