Yüce Rabbimiz, bizden ısrarla hem kendimizi hem tabiatı tefekkür etmemizi ister. Kur’ân-ı Kerîm’in yaklaşık 150 yerinde ilâhî azamet ve kudret nakışlarını düşünmemizi emreder.
Tefekkür, kelime mânâsı bakımından; “ibret alarak bir şey üzerinde teksîf olmak ve derinleşmek” demektir.