Abdullah bin Zeyd el-Ensârî -radıyallahu anh-, bir gün Rasûlullah -sallâllahu aleyhi ve sellem-’e gelip: “–Yâ Rasûlâllah! Sen bana nefsimden, malımdan, evlâdımdan ve âile efrâdımdan daha sevgilisin. Eğer gelip de Sen’i görme gibi bir nîmet olmasaydı ölmeyi arzu ederdim.” diyerek ağlamıştı.