Rasûlullah (s.a.v) yüksek tevâzuları sebebiyle arkadaşlarından farklı görünmek istemezlerdi. Bu yüzden bazı sahabeler çoğu zaman onu tanıyamazlardı.
Sultan I. Mahmud, âşık gönüllerin Efendimiz’e olan hasretlerini bir nebze de olsa dindirebilmek ümidiyle Eyüp Sultan Türbesi’ne, Allah Resûlü’nün mübârek ayak izini koydurmuştur. (Ziya Demirel-Avni Arslan, Osmanlı’da Peygamber Sevgisi, s. 89)