Dünya bu kadar kirlenirken, insan gönlünü arındırmadan gerçek temizlik mümkün olabilir mi? Maddî kir etrafı nasıl perişan ediyorsa, mânevî kirlenme de insanlığı felaketlere sürüklemiyor mu? İnsan önce iç dünyasını temizlemeden dış dünyayı düzeltmeye güç yetirebilir mi? Asıl temizlik gönülde başlamıyorsa, kalplerin bozulduğu bir toplum nasıl ayakta kalabilir? Peki gönül temizliği olmadan hakikî huzur bulunabilir mi?