Bırak gururunla övünmeleri, sahiplenmeleri; yeterince övemediğin Tek Sahib’ine dön. Dön ki, gururdan teslîmiyete; teslîmiyetle huzura var, huzur bul. Onca eksikliğinle Allâh’a karşı gururlanmayı bırak da Kibriyâ sıfatının sahibi olan Allâh’a lâyık kul olmaya bak.
Akl-ı selim sahibi, hiç kimseye hakâret nazarıyla bakmaz. Çünkü bilir ki o hırpânî, fakir kıyafetli insanlar arasında nice Allah’ın dostları vardır.
Nefs-i emmârenin en çirkin, menfî vasfı; gurur ve kibirdir. Nefs-i emmârenin zebûnu olan kişi; gurur ve kibrin en süflî derekesine varır, aygırlaşır, firavunlaşır, hattâ ilâhlık iddiâ eder.