Hangi gönül, kendisine sivri diliyle oklar fırlatanların sözlerinde sükûn bulur da o sözleri benimser? Hangi gönül, kaba sözlerden, imalı laflardan hoşlanır? Zehir zemberek sözlerle, sivri söylemlerle, suçlayıcı tavırlarla bir insanın gönlüne girmek mümkün müdür? Hatasını anlamak olgun insanın kârıdır. Madem insanların çoğu hatalarını anlama olgunluğunda değilse, onlara yaklaşırken yanlışlarla dolu bir üslubu tercih etmenin kime ne faydası olacaktır?