Evlâdına, Allahü Teâlâ’yı ve peygamber sallallahu aleyhi ve sellem efendimizi öğretmeyen, sevdirmeyen, ana ve babalar onun hem dünya hem de âhiret kâtili sayılır. Evlâdına dinini öğretmeyen ana-baba, dünyanın en merhametsiz insanlarıdır.
Bir anne, evlâdına yanlış muhabbet gösterir de, ona zamâne modalarının getirdiği streç çoraplar, yırtık pantolonlar, pejmürde ve pasaklı kıyafetler vs. giydirir, müziklerine heveslendirir, bunu yaparken de «Çocukken hevesini alsın da sonra vazgeçer…» derse, bu, yavrulara yapılabilecek en büyük kötülüktür ve onun istikbâlini düşünmemektir.
Çocuklar, anne-babaya ikrâm edilen ilâhî emânetlerdir. İslâm fıtratı ile anne-babaya teslîm edilen çocukların saf ve berrak kalbleri, temiz bir toprak misâli işlenmeye hazır ham bir cevherdir. Onun diken veya gül, acı veya tatlı meyve vermesi, üzerine atılan tohumların keyfiyetine bağlıdır.