İmanla yaşamak kadar imanla göçebilmenin de ehemmiyetine dikkat çeken bu ibretli kıssalar, âriflerin neden ömür boyu âkıbet endişesi taşıdığını ve insanı son nefese hazırlayan hassas kulluk şuurunu gözler önüne seriyor.
İnsanlar bilgiye ihtiyaç duyma hususunda diğer mahlûkattan bariz bir şekilde farklıdır. Diğer varlıkların ilme ihtiyacı yoktur. Kedilerin yahut kuşların bizim anladığımız mânâda ilme, talime, öğrenmeye ihtiyacı olmaz. Çünkü onlar hayatlarını, Cenâb-ı Hakk’ın doğuştan kendilerine lutfettiği sevk-i tabiîler (içgüdüler) ile sürdürmektedir.