OSMAN NURİ TOPBAŞ HOCAEFENDİ’DEN AÇIKLAMA

0

Osman Nuri Topbaş Hocaefendi izinsiz çekilen ve yayınlanan fotoğraf ve videoları ile ilgili açıklama yaptı.

Osman Nûri Topbaş Hocaefendi resmi web sitesinde şu ifadelere yer verdi:

Kıymetli Kardeşlerimizin Dikkatine

Son zamanlarda bilgimiz ve müsaademiz olmaksızın, çeşitli ortamlarda video ve fotoğraflarımız çekilerek sosyal medyada paylaşılmaktadır. Ayrıca şahsım hakkında yapılan birtakım aşırı iltifatlarla dolu; şiir, müzik ve ilâhilerle süslenmiş, çeşitli resim, slayt ve görüntüler internette yayınlanmaktadır.

İyi niyetle de yapılmış olsa, izinsiz çekilen bu tür fotoğraf, video ve aşırı iltifat ihtiva eden yayınları aslâ tasvip etmediğimin, bunlara hiçbir şekilde izin ve rızam olmadığının, o yayınlarda ifade edilen aşırı yüceltmelerle uzaktan-yakından bir alâkamın bulunmadığının, siz kardeşlerim tarafından bilinmesini arzu ederim.

Ne İslâm ahlâkının ne de tasavvufî âdâbın hiçbir şekilde tasvip etmeyeceği; gurur, kibir ve şöhrete zemin hazırlayan ve reklâm edercesine yapılan bu tür övgü ve yüceltmelerden rahatsız olduğumu, Kurʼân ve Sünnet ölçüleri dışına taşan her şey gibi, şahsıma gösterilen “aşırı muhabbet ve hürmeti” de son derece mahzurlu bulduğumu, tekrar ve açıkça beyan ederim.

Bu tip yayınların yapılmamasını, yapılmış olanların da en kısa zamanda yayından kaldırılmasını hâssaten rica ederim.

En büyük rehberimiz ve mürşidimiz olan Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- kâinâtın medâr-ı iftihârı olmasına rağmen “Lâ fahra/övünmek yok” buyururken, Oʼnun âciz bir ümmeti olmaya gayret eden bizler de lâyık olmadığımız bu nevî iltifatlardan Cenâb-ı Hakkʼa sığınırız.

Ayrıca çeşitli ders, seminer ve sohbetler vesilesiyle şahsımdan nakledilenleri kendilerinin anlamak istedikleri şekilde yansıtıp sonra da şahsıma izâfe edildiğine de zaman zaman şahit olmaktayız. Bunun yanında, haberimiz ve iznimiz olmadan adımıza internet siteleri ve hesapları açılarak buralardan kontrolsüz birtakım yayınlar yapıldığını da üzülerek görmekteyiz. Biz bu yayınlardan da tamamen uzağız. Bu tür yayınlar, yolumuzun istikâmetine de zarar verebileceği için, bunun vebâlini düşünerek dikkatli olunmasını ricâ ederim.

İlgi duyanlar için, internette şahsımla ilgili resmî site ve adreslerimin bulunduğunu hatırlatır (osmannuritopbas.com, https://www.facebook.com/osmannuritopbas, twitter.com/osmannuritopbas, instagram.com/osmannuritopbas, youtube.com/osmantopbas), bunlar dışındaki kaynaklarda yayınlanan şahsımla ilgili beyanlara ihtiyatla yaklaşılmasını ve ancak kendi resmî internet adreslerimden yayınlanan beyanlara îtibar olunmasını ricâ ederim.

Diğer taraftan, mensubu bulunduğu mânevî yola duyduğu muhabbette aşırıya kaçarak “kendi yolunun en günahkârının bile, o yola mensup olmayan kırk kişiye şefaat edeceği, âhirette kendi mürşidinin eteğine tutunanların doğrudan Cennete gidecekleri” şeklinde, şerʼî esaslarla aslâ telif edilemeyecek tarzda; asılsız, mesnedsiz, hezeyana dönüşmüş heyecan taşkınlıklarına da -az da olsa- maalesef rastlamaktayız.

Evvelâ şunu ifade edelim ki, ehl-i sünnet âlimlerimizin de beyan ettiği gibi, şefaat haktır. Rabbimiz dilerse, dilediği kullarına bu salâhiyeti bahşedebilir. Lâkin kimin kime şefaat edeceği, ancak Rabbimizʼin bileceği bir husustur. Âyet-i kerîmede buyrulduğu üzere;

“…İzni olmadan Oʼnun katında kim şefaat edebilir?..” (el-Bakara, 255)

Dolayısıyla sâlih kullara duyduğumuz hürmet, muhabbet ve hüsn-i zannı, şerʼî bir nass katʼiyetinde görmek, kişiye mânen zarar vermekten başka bir şeye yaramaz.

Unutmayalım ki bu imtihan âlemine hiçbirimiz birbirimize karşı övünmek için gelmedik. Tasavvufî terbiyenin ilk telkini; “arz-ı endâm değil arz-ı hâl” üzere bulunmaktır. “Arz-ı endâm”, yani makam-mevkî arayışı, güç gösterisi, gurur, kibir, enâniyet değil; bilâkis “arz-ı hâl”, yani tevâzu, mahviyet ve hiçlik hâli üzere olmaktır. Bahâüddîn Nakşibend Hazretleri, Aziz Mahmud Hüdâyî Hazretleri, Hâlid-i Bağdâdî Hazretleri ve emsali Hak dostlarına baktığımız zaman, hepsinde bu gönül kıvamını görmekteyiz.

Cenâb-ı Hak da, râzı olduğu kullarının vasıflarını beyân ederken;

“Rahmânʼın (has) kulları onlardır ki, yeryüzünde tevâzû ile yürürler…” (el-Furkân, 63) buyurmaktadır.

Bir başka âyet-i kerîmede de;

“Yeryüzünde böbürlenerek dolaşma!..” (el-İsrâ, 37) îkâzında bulunmaktadır.

Hepimiz; hiçlik, yokluk, fânîlik ve acziyetimizi idrâk ederek Rabbimizʼe kulluğumuzu izhâr etmek üzere bu dünyaya gönderildik. Bu fânî âlemde en büyük pâye, Hakkʼa kul olabilmektir. Hepimiz, hatâsıyla-sevâbıyla, âciz birer kuluz.

Cenâb-ı Hak, önceleri sâlih birer kul iken, sonradan nefislerine uyarak yoldan çıkan, son nefeslerinde hüsrana uğrayan Bel‘am bin Bâurâ ve Kârun’u birer ibret levhası hâlinde Kur’ân-ı Kerîm’inde biz kullarına bildirmektedir.

Demek ki hiç kimsenin son nefesi îmân ile verebileceğine dâir bir garantisi yoktur. Herkesin âkıbeti meçhuldür. Bizler de havf ve recâ, yani korku ve ümit duyguları arasında bir kullukta bulunup âkıbetimiz hakkında elimizden gelen bütün gayreti gösterdikten sonra, yalnızca Rabbimizʼin rahmet, mağfiret, lûtuf ve inâyetine sığınırız.

Bu hususta, asr-ı saâdette yaşanmış şu hâdiseden çıkan dersi, hepimiz mühim bir hayat düsturu edinmeliyiz:

Sahâbenin meşhur zâhid ve âbidlerinden biri olan Osman bin Maz’ûn -radıyallâhu anh-, Medîne’de Ümmü’l-Alâ isminde bir kadının evinde vefât etmişti. Bu kadın:

“–Ey Osman, şehâdet ederim ki şu anda Allah Teâlâ sana ikrâm etmektedir.” dedi.

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz müdâhale ederek:

“–Allâh’ın ona ikram ettiğini nereden biliyorsun?” buyurdu. Kadın:

“–Bilmiyorum vallâhi!” deyince Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:

“–Bakın, Osman vefât etmiştir. Ben şahsen onun için Allah’tan hayır ümîd etmekteyim. Fakat ben peygamber olduğum hâlde, bana ve size ne yapılacağını (yani başımızdan ne gibi hâller geçeceğini) bilmiyorum.”

Ümmü’l-Alâ der ki:

“Vallâhi, bu hâdiseden sonra hiç kimse(nin hâli ve istikbâli) hakkında bir şey söylemedim.” (Buhârî, Tâbîr, 27)

Bizler de dâimâ acziyetimizi îtiraf ederek Yusuf -aleyhisselâm-ʼın şu duâsıyla Rabbimizʼin rahmetine ilticâ etmeliyiz:

تَوَفَّن۪ى مُسْلِمًا وَاَلْحِقْن۪ى بِالصَّالِح۪ينَ

“…(Ey Rabbim!) Beni müslüman olarak vefât ettir ve beni sâlihler arasına kat!” (Yûsuf, 101)

Cenâb-ı Hak, lûtf u keremiyle âkıbetimizi hayreylesin.

اَلْمَرْءُ مَعَ مَنْ اَحَبَّ

“Kişi sevdiğiyle beraberdir.” (Buhârî, Edeb, 96) hadîs-i şerîfinin muhtevâsına girerek Rasûlullah Efendimiz’in ibadet, ahlâk, muâmelât ve bilhassa da mahviyeti üzere bir kullukta bulunabilmeyi, Rabbimiz hepimize nasîb eylesin. Kur’ân ve Sünnet üzere bir ömür yaşayıp son nefes selâmetine erebilmeyi ve kıyâmet günü Rasûlullah Efendimiz’in civârında bulunabilmeyi, cümlemize lûtf u keremiyle ihsan ve ikram eylesin.

Âmîn!..

Osman Nûri TOPBAŞ

Kaynak: www.osmannuritopbas.com

Paylaş.

Yorumlar

Önceki yazıyı okuyun:
ÜNİVERSİTE YAZ KAMPI

Aziz Mahmud Hüdâyi Vakfı bünyesinde faaliyet gösteren Hüner Derneği yaz döneminde üniversite öğrencilerine özel yaz kampları düzenliyor. 1-27 Temmuz tarihleri...

Kapat