Ubeydullah Ahrâr’ın Fakir Bir İnsanı Doyurmak İçin Sarığını Verdiği Kıssa

Ubeydullah Ahrâr Hazretleri’nin fakirlik içinde bile bir aç insanı doyurmak için sarığını verdiği ibretlik kıssayı ve merhamet dolu infak örneğini okuyun.

Hak dostlarından Ubeydullah Ahrâr Hazretleri fakr u zarûret içinde olduğu döneme ait bir hâtırasını şöyle anlatmıştır:

AÇ BİR İNSANI DOYURMAK İÇİN SARIĞINI VEREN VELİ

“Bir gün pazara gitmiştim. Bir kişi yanıma geldi ve:

«−Açım, beni Allah rızâsı için doyurur musun?..» dedi.

O an, hiçbir imkânım yoktu. Sadece eski bir sarığım vardı. Bir aşhâneye girip aşçıya:

«−Şu sarığımı al! Eski, ama temizdir. Bulaşıklarını kurularsın. Bunun karşılığında şu aç insanı doyuruver!» dedim.

Aşçı, o fakire yemek verdi; sarığımı da bana iâde etmek istedi. Bütün ısrarlarına rağmen kabul etmedim. Kendim de aç olduğum hâlde o fakir doyuncaya kadar bekledim.” [1]

Hisse:

Îsâr ahlâkı, yani kendisi de muhtaç olduğu hâlde din kardeşini kendine tercih edebilmek ve belki nice zorluklara katlanarak kazandığı bir nîmeti, kalbinde hiçbir sıkıntı duymadan, bilâkis sevinerek Allâh’ın kullarıyla paylaşabilmek; peygamberlerin, evliyâullâhın ve sâlih mü’minlerin şiârıdır.

Dipnot:

[1] Bkz. Reşahât, s. 419.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Kıssaların Diliyle Mü'minin Gönül Ufku, Erkam Yayınları