İnsan Neden Güzelliğe Hayranlık Duyar?

İnsan neden güzelliğe hayranlık duyar ve kalbi daima en mükemmeli arar? Kur’ân-ı Kerîm, en güzel örneğin Rasûlullah’ın (s.a.v.) yüce ahlâkında olduğunu bildirir. Gerçek güzellik geçici suretlerde değil, Efendimiz’in (s.a.v.) hiç solmayan faziletler güldestesindedir.

İnsan, güzelliğe meftundur. Gerek sûret ve gerekse sîret bakımından bütün varlık, cemâli arar, hüsne âşıktır. Tatlı suyun başı kalabalıktır. İnsan rûhu; en güzel şahsiyete hayranlık besler, en güzel ahlâka doğru meyleder.

Cenâb-ı Hak da, varlığı ve yokluğu niçin yarattığı suâlinin cevabında;

“Hanginizin, amel bakımından (fiil ve davranışlar, ibâdet, muâmelât ve ahlâk bakımından) en güzel olduğunu imtihan edip ortaya çıkarmak için” buyurmuştur. (Bkz. el-Mülk, 2)

İnsanlık sanat ile de bu güzellik arayışı için meşgul olmuştur. Fânî bir ressamın, uçsuz bucaksız şu kâinâtın küçük bir bölümüne bakarak oluşturduğu sanat eseri, insanlar tarafından büyük bir hayranlıkla seyredilir. Ressam tebrik edilir. O resimler için sergiler açılır.

Hâlbuki esas seyredilecek, temâşâ edilecek ve hayran olunacak olan, Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’dir.

İnsanlar, Cenâb-ı Hakk’ın yarattığı hârika renk ve kokulara sahip çiçeklere hayrandır. Lâkin onlar bir müddet sonra solarlar, kururlar. Çünkü onlar en güzelin sadece birer remzidirler. Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz ise; hiç solmayacak güzelliklerle, hârikulâde hasletlerle müzeyyen bir güzel ahlâk mecmûasıdır, fazîletler güldestesidir.

Cenâb-ı Hak, Habîbi’ni bize şöyle tarif eder:

“Şüphesiz Sen yüce bir ahlâk üzeresin!” (el-Kalem, 4)

Elbette bu muazzam güzellik, sadece seyredilmek için değildir. Örnek alınmak, imtisâl edilmek, ittibâ edilmek içindir.

Rabbimiz bir başka âyet-i kerîmede şöyle buyurur:

“Andolsun ki, Rasûlullah; sizin için, Allâh’a ve âhiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allâh’ı çok zikredenler için, güzel bir örnektir.” (el-Ahzâb, 21)

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Yüzakı Dergisi, Yıl: 2025 Ay: Eylül, Sayı: 247