Fakirin Sofrasına Davet

Hz. Hüseyin’in (r.a.) tevâzûsuyla fakir sofrasına oturması bize ne öğretiyor?

Bir gün Hazret-i Hüseyin -radıyallâhu anh- yoldan geçerken, ekmek kırıntıları yiyen fakirlere rastladı.

FAKİRİN SOFRASINA DAVET

Fakirler:

“–Ey Allâh’ın kulu! Buyur, gel!..” diye dâvet ettiler.

Hazret-i Hüseyin, çok mütevâzı bir insan olduğu için bu dâvete memnûniyetle icâbet etti. Hemen atından inip onlarla beraber yediklerinden yemeye başladı. Yemek bitince, Peygamber Efendimiz’in -sallallahu aleyhi ve sellem- güzel torunu:

“–Ben, sizin dâvetinize uydum. Haydi, şimdi de ben sizi dâvet ediyorum. Buyrun, bizim eve!..” dedi. Hep beraber hâne-i saâdetlerine gidip yemek yediler.^[1]

Dipnot:

^[1]. Ebşîhî, el-Müstatraf, Beyrut 1986, I, 31; Allah Dostları, İst. 2000, II, 106.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 1, Erkam Yayınları