Bulutun Suladığı Bahçe

Allah için verilen malın eksilmediğini, aksine bereketlendiğini anlatan ibretlik bir kıssa… İnfak, sadaka ve rızkın bereketi...

Sahrada yolculuk yapmakta olan adamın biri, yolculuk esnasında, bulut içinden; “Falanın bahçesini sula!” diye bir ses duydu.

BAHÇEYİ BEREKETLENDİREN İLÂHÎ BEREKET

Bunun üzerine o bulut, kara taşlık bir yere saptı ve oraya suyunu boşalttı. Adam, derelerden birinin o suyun tamamını topladığını hayretle gördü ve suyu takip etti. Bir de baktı ki adamın biri elindeki kürekle suyu oraya buraya çevirip bahçesini suluyor. Ona:

“–Ey Allâh’ın kulu! Adın nedir?” diye sordu. Adam, daha önce buluttan duyduğu ismi söyledi, peşinden de:

“–Ey Allâh’ın kulu! Adımı niçin soruyorsun?” dedi. O da:

“–Ben şu suyu yağdıran buluttan, senin adını vererek «Falanın bahçesini sula!» diye bir ses işittim de onun için soruyorum. Sen ne yapıyorsun ki bu lûtfa mazhar oluyorsun?” dedi.

Bahçe sahibi:

“–Mâdemki merak ediyorsun söyleyeyim:

Ben bu bahçenin ürününü hesap ederim; üçte birini sadaka olarak dağıtırım, üçte birini çoluk-çocuğumla birlikte yerim, üçte birini de tohumluk olarak ayırırım. İşte benim yaptığım bundan ibârettir.” dedi. (Müslim, Zühd, 45; Ahmed, II, 296)

Hisse:

Şu bir hakîkattir ki infâk etmek, malı eksiltmez. Bilâkis infaktaki ihlâs nisbetinde bereketlendirir. Yapılan hayırlar, malı zâyî olmaktan korur.

Şimdiye kadar, helâl yoldan kazanıp helâl yollara Allah için verenin, infâkı sebebiyle fakir düştüğü görülmemiştir.

Şeyh Sâdî Hazretleri şöyle buyuruyor:

“Malının zekâtını ver. Unutma ki bağcı, üzüm çubuğunun fazlasını budayıp keserse, çubuk daha çok üzüm verir.”

“Para yığmakla yükseleceğini sanma. Duran su, fenâ kokar. Bağışlamaya çalış. Akan suya gök yardım eder. Yağmur yağdırır, sel gönderir, onu kurutmaz.”

Spot:

Hasan-ı Basrî Hazretleri bir bulut gördüğünde; “Semâda da sizin rızkınız vardır…” (ez-Zâriyât, 22) âyet-i kerîmesini hatırlatarak, arkadaşlarına şöyle derdi:

“Bunda -vallâhi- sizin rızkınız vardır. Fakat siz hatalarınız ve günahlarınız sebebiyle ondan mahrum bırakılıyorsunuz.” (İbn-i Ebi’d-Dünyâ, el-Matar ve’r-Raʻd ve’l-Berk, s. 91)

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Kıssaların Diliyle Müminlerin Gönül Ufku, Erkam Yayınları