Tesbih ve Hamdi Çoğalttınız

Peygamber Efendimizin (s.a.v) sık sık okuduğu zikir...

Allah Rasûlü (s.a.v) son zamanlarında:

“Sübhânallahi ve bi-hamdihî, estağfirullâh ve etûbü ileyh"

“Ben Allâh’ı ulûhiyet makâmına yakışmayan sıfatlardan tenzîh eder ve O’na hamd ederim. Allah’tan beni affetmesini diler ve O’na tevbe ederim” sözlerini sık sık söyler olmuştu. Hz. Âişe vâlidemiz:

“–Yâ Rasûlallâh! “Sübhânallahi ve bi-hamdihî, estağfirullâh ve etûbü ileyh" sözlerini pek sık söylediğinizi görüyorum, bunun sebebi nedir?” diye sordu.

Rasûlullah (s.a.v) şöyle buyurdu:

“–Rabbim bana ümmetim içinde bir alâmet göreceğimi haber verdi. Ben onu görünce سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ sözünü söylemeyi çoğalttım. O alâmet Allah’ın şu sözünde haber verdiği şeydir:

‘Allâh’ın yardımı ulaşıp fetih (Mekke’nin fethi) gerçekleşince ve insanların grup grup Allâh’ın dinine girdiklerini gördüğünde Rabbini hamd ile tesbîh et ve O’ndan mağfiret dile! Çünkü Allâh tevbeleri çok çok kabûl edendir’.” (Müslim, “Salât”, 220.)

Hz. Âişe vâlidemiz Peygamber Efendimiz’i çok dikkatli takip ettiği için onun hayatındaki ufacık bir değişikliği bile hemen farkeder ve sebebini sorardı.

Kaynak: Doç. Dr. Murat Kaya, Müminlerin Annelerinden 111 Hatıra