Şairlerin Dilinden Efendimiz’in Cömertlik ve Îsârı

İnciden, yakuttan ve gülden daha değerli olan bir cömertlik: Şairlerin dilinden Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) cömertlik ve îsârı.

Şâir, Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in, cömertlik ve îsârın zirvesinde olduğunu ne güzel ifâde eder:

ŞAİRLERİN DİLİNDEN EFENDİMİZ’İN CÖMERTLİK VE ÎSÂRI

“Eğer elinde avucunda canından başka bir şeyi olmasa, isteyene onu bile verir. Bu sebeple O’ndan isteyen kimse Allah’tan korksun da insaflı davransın!”

Diğer bir şâir de şöyle der:

“Bir gün biri, Sen’i cömertlikte bulutlara benzetirse medhinde hatâ etmiş olur. Çünkü bulutlar verir ağlar, fakat Sen verir gülersin.”

İşte Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in cömertliği bu vasıfta idi. O, bütün varlığını Allâh yolunda seve seve fedâ ederdi. Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî Hazretleri, O’nun zirve cömertliği hakkında şu teşbihte bulunur:

“Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, öyle güzel bir cömertlik numûnesidir ki, O’nun varlığı hürmetine denizler inci verir, sert taştan yâkut çıkar ve dikenden gül açar. Eğer bir bahçede O’nun güzel ahlâkından bahsedilse, sevinçten ağzını açıp gülmeyen, yâni açılmayan bir tek gonca kalmaz.”^[1]

Dipnot:

^[1]. Hâlid-i Bağdâdî, Dîvân, trc. Sadreddin Yüksel, İstanbul 1977, s. 65-66.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 1, Erkam Yayınları