Peygamberimiz Miraç Gecesinde Neler Gördü?
Miraç gecesinde Peygamberimize gösterilen ilâhî âyetler, beş vakit namazın farz kılınması ve ümmetine verilen müjdelerle bu kutlu yolculuğun hikmetleri.
İsra ve Miraç yolculuğunun sebebi en veciz ifadeyle şöyle beyân ediliyor:
İSR VE Mİ‘RÂC’DA ALLAH’IN ÂYETLERİNİN GÖSTERİLMESİ
“O’na âyetlerimizin bir kısmını gösterelim diye…”
Bu, Allah Teâlâ’nın bütün peygamberlerinde icrâ ettiği bir sünnetidir. Nitekim şöyle buyrulmuştur:
“Bu sûretle İbrâhîme göklerin ve yerin melekûtünü gösteriyorduk ki yakîn hâsıl edenlerden olsun!” (el-En’âm, 75)
Mûsâ (a.s)’a mu’cizeleri nasıl göstereceği tarif edildikten sonra şöyle buyruluyor:
“Bunları sana en büyük âyetlerimizden (bir kısmını) gösterelim diye yaptık.” (Tâ-hâ, 23)
İSR VE Mİ‘RÂC’IN HAKİKATİ, HİKMETLERİ VE İBRETLERİ
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) şöyle buyururlar:
“(Mirâc’da) Cennet’in kapısında durup içeri baktım. Oraya girenlerin büyük çoğunluğunun yoksullar olduğunu gördüm. Zenginler ise (hesap için) bekletiliyorlardı. Ancak onlardan Cehennem’e gidecek olanların ateşe atılması emredilmişti. Cehennem’in kapısında da durup baktım, oraya girenlerin büyük çoğunluğu da kadınlardı.” (Buhârî, Rikâk, 51; Müslim, Zühd, 93)
Mi‘râc’da Verilen Üç Büyük Nimet
Abdullah bin Mes’ûd (r.a) şöyle buyurur:
“Rasûlullâh (s.a.v) Efendimiz’e (Mîrâc’da) üç şey verildi:
Beş vakit namaz, Bakara Sûresi’nin sonu ve ümmetinden şirke düşmeyenlere büyük günahlarının affedildiği haberi...” (Müslim, Îman, 279)
Mi‘râc’da Gıybet Edenlerin Âkıbeti
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) şöyle buyurdular:
“Mirac’a çıkarıldığımda, bakırdan tırnaklarla yüzlerini ve sadırlarını tırmalayan bir topluluğa rastladım.
«–Ey Cebrâil! Bunlar kimlerdir?» diye sordum.
«–Bunlar, (gıybet ederek) insanların etlerini yiyen ve onların ırzlarını (şeref ve haysiyetlerini) zedeleyen kimselerdir» cevabını verdi.” (Ebû Dâvûd, Edeb, 35/4878; Ahmed, III, 224)
İyiliği Tavsiye Edip Kendini Unutanların Âkıbeti
Rasûlullah Efendimiz (s.a.v) şöyle buyururlar:
“İsrâ (Miraç) gecesi, dudakları ateşten makaslarla kesilip doğranan bir takım insanların yanından geçtim.
«–Ey Cibrîl! Onlar kimlerdir?» diye sordum:
«–Onlar ümmetinden bir takım hatiplerdir. Allah’ın kitabını okuyup durdukları halde, insanlara iyiliği emrederken kendilerini unuturlardı. Hâlâ akıllarını başlarına almazlar mı?!»[1] cevabını verdi.” (Ahmed, III, 231, 120, 180, 239; Beyhakî, Şuab, II, 283. Ayrıca bkz. Buhârî, Bed’ü’l-Halk, 10; Fiten, 17; Müslim, Zühd, 51)
İsrâ ve Mi‘râc’ın Uyanıkken Ruh ve Bedenle Gerçekleşmesi
İbn-i Abbâs’tan gelen rivâyetle de sâbit olduğu üzere İsrâ ve Miʻrâc, uyanık olarak, rûh ve cesed ile birlikte tahakkuk etmiştir.
“Hani sana: «Rabbin, insanları çepeçevre kuşatmıştır» demiştik. Sana gösterdiğimiz o temâşâyı ve Kur’ân’da lânetlenen ağacı, ancak insanları imtihan etmek için meydana getirdik. Biz onları korkuturuz da, bu onlara, büyük bir azgınlıktan başka bir şey sağlamaz.” (el-İsrâ, 60)
İbn-i Abbâs (r.a); âyet-i kerimenin “Sana gösterdiğimiz o temâşâyı ancak insanları imtihan etmek için meydana getirdik.”[2] kısmını şöyle tefsir eder:
“Burada kastedilen gözle görmedir. Gece Beyt-i Makdis’e götürüldüklerinde Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’e gösterilen şeyler.”
“Kur’ân’da lânetlenen ağaç” ifadesi hakkında da:
“O Zakkûm Ağacı’dır.” demiştir. (Buhârî, Menâkıbu’l-Ensâr, 42)
Cumhûr-i ulemanın görüşü budur. Yani İsrâ, uyanık olarak, rûh ve cesed birlikte gerçekleşmiştir ve bir defâ olmuştur.[3] İsrâ ve Miʻrâc aynı gece içinde vuku bulmuştur.[4]
Sâdece rûh ile olsaydı veya rüyâda olsaydı, müşrikler bu kadar îtirâz etmezler ve Efendimiz’den Mescid-i Aksâ’yı târif etmesini istemezlerdi. Zîrâ herkes rüyâ görebilir ve rûhunun bir yerlere gittiğini iddia edebilir.
İsrâ’nın Mescid-i Aksâ’ya olması ve oradan da Mi’râc’ın başlaması, bu mescidin Allah Teâlâ katındaki kıymetini göstermektedir.
Şairlerin Dilinden Mi‘râc’ın Eşsiz Azameti
Şehzâde Cem Sultan Mîrâc’ı şöyle tarif eder:
Gelmez lisân ü kâle vü sığmaz beyâna hiç,
Miraç gecesindeki hâli Muhammed’in!
İki Cihan Serveri’nin Mîrâc’a çıkışı ile semâvâtın yaşadığı şevk ve heyecânı şâir Kemâl Edib Kürkçüoğlu ne güzel ifâde eder:
Şeb-i Mîrâc’da sîmâsını seyretti diye,
Kapanır yerlere gök, secde-i şükrân olarak!
İSR VE Mİ‘RÂC: PEYGAMBER EFENDİMİZ’İN BÜYÜK MÛCİZELERİNDEN BİRİ
Müsteşriklerin yolunu takip eden bazı kimseler, Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz’in mûcizelerden tamamen uzak bir hayat yaşadığını iddiâ ediyorlar. O’nu “Dehâ”, “Kahraman”, “Kumandan” gibi sıfatlarla takdim ederek “nübüvvet”ini unutturmak istiyorlar. Hâlbuki Efendimiz (s.a.v), her şeyden evvel nebî idi ve peygamberlerin en mühim vasfı da mucizeler göstermeleridir. Allah Rasûlü (s.a.v) Efendimiz’in de sahih ve mütevâtir senedlerle gelen pek çok mûcizesi mevcuttur. Vahiy ve nübüvvet zâten başlı başına bir mucizedir. İsrâ ve Mi’râc da bu mûcizelerden biridir.
Dipnotlar:
[1] Bu hadiste, şu âyet-i kerimeye işaret edilmektedir:
“(Ey âlimler!) Siz Kitab’ı okuyup durduğunuz (hakikatleri bildiğiniz) hâlde, insanlara iyiliği emredip kendinizi unutuyor musunuz? Hiç düşünmüyor musunuz?” (el-Bakara, 44)
[2] el-İsrâ, 60.
[3] Taberî, Tefsîr, XV, 13; İbnü’l-Kayyım, Zâdü’l-meâd, I, 99; III, 34, 40.
[4] İbn-i Hacer, Fethu’l-Bârî, VII, 197.
Kaynak: Murat Kaya, Siyer-i Nebi