İyiliğe Teşvik Etmek Neden Çok Önemli?
Abdullah Sert Hocaefendi, iyiliğe teşvik ve dil-kalp terbiyesinin önemini hatırlatıyor; toplum hayatındaki sorumluluklarımızı anlatıyor.
Kur’ân-ı Kerim’de, kıymetli kardeşlerim, insana sadece iyilik yapması emredilmekle kalmıyor; aynı zamanda iyiliklere teşvik etmesi de emrediliyor. Hani ayet-i kerimede buyuruluyor: “Hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz, yoksulu yedirmeye birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.” (Fecr suresi, 17-18)
Bakın, ben yediriyorum, benim işim bitti. Hayır, bununla yetinmiyoruz; kendimizi hep iyiliklere teşvik edeceğiz. Neden? Çünkü Cenâb-ı Hak yine toplum hayatı için ve “teavenu alal birri ve takva” yani iyilik ve takva hususunda birbirinize karşılıklı yardımlar edin, birbirinizin elinden tutun, yanında olun buyuruyor. Birisi bir iyilik yapıyorsa, bir güzellik, bir hayır yapıyorsa siz onun yanında olun, onu teşvik edin.
Ama asla ve asla günahta birbirinize ortak olmayın. Nitekim burada, kardeşimizin okuduğu ayet-i kerimede:
“Hiçbir günahkâr başkasının günahını yüklenmez.” (Fâtır suresi, 18)
Maalesef, günümüzde insanlar iyiliğe teşvik edecekken bir de kötülüğe teşvik ediyorlar. “Günahını ben çekerim, sen de yap” diyorlar. “Hasbünallâh ve ni’mel vekîl” diyelim; önce kendi günahını çek, başkasının günahına talip olma.
Bunlar, dil terbiyesinin yapılmamasından, dilin terbiyesinin kalbin terbiyesizliğinden ve cehaletten kaynaklanmaktadır. Kıymetli kardeşlerim, tasavvufi hayat dediğimiz manevi seyirde, sülûk dediğimiz bu hayatta en önemli terbiye alanlarından biri dil terbiyesidir.
O kadar hassastır ki; dil terbiyesi, insanın düşünce, söz ve amellerini şekillendirir. Büyüklerimiz buyuruyor: “Her söz bir ameldir.” Bu nedenle az konuşur insan.
Ayet-i kerimede de buyuruluyor:
“İnsan hiçbir söz söylemez ki, yanında gözetleyen yazmaya hazır bir melek bulunmasın.” (Kaf suresi, 18)
“Ah” dediğinizde yazılıyor, “oh” dediğinizde yazılıyor. Ah’ı niye söyledin? Ohu niye söyledin? Bunlar da Allah’ın huzurunda kaydediliyor.
Evet, evet; bu yüzden dil terbiyesi, kalp terbiyesinin bir parçasıdır ve insanın manevi hayatında büyük önem taşır.