Hz. Ebubekir’in (r.a.) Hayırda Öne Geçmesinin Sırrı Neydi?

Hz. Ebûbekir’in (r.a.) hayırda Hz. Ömer’i (r.a.) nasıl geçtiğini anlatan bu kıssa, sâlih amellerde yarışmanın önemini hatırlatıyor.

Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz, en çok aldanılan iki nimeti;

• Sıhhat ve
• Boş vakit olarak bildirmiştir. (Bkz. Buhârî, Rikāk, 1)

HZ. EBÛBEKİR’İ (R.A.) HAYIRDA ÖNE GEÇİREN NEYDİ?

Beş vakit namaz disiplinine sahip bir mü’min, dâimâ bir namazı edâ edip diğerini hasret ile bekleme hâlinde yaşar.

“Bir (hayırlı) işi bitirince, hemen başka bir (hayırlı) işe giriş! Hep Rabbine yönel!” (el-İnşirâh, 7-8) âyetine muvâfık bir şekilde hareket eder. Böyle olursa, Cenâb-ı Hak onun ömrüne ve gününe bereket verir. Asr-ı saâdetteki şu kıssa bu hakikati ne güzel ifade eder:

Bir gün Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem sabah namazını kıldıktan sonra ashâbına dönüp;

“–İçinizde bugün (nâfile olarak) oruçlu olan var mı?” diye sordu. Hazret-i Ömer radıyallahu anh;

“–Yâ Rasûlâllah! Dün gece oruç tutmak aklıma gelmedi, onun için şimdi oruçlu değilim.” dedi. Hazret-i Ebûbekir radıyallahu anh ise;

“–Ben dün gece oruç tutmayı düşündüm ve sabaha oruçlu çıktım.” dedi. Rasûl-i Ekrem Efendimiz yine;

“–İçinizde bugün hasta ziyaretinde bulunan var mı?” diye sordu. Hazret-i Ömer radıyallahu anh;

“–Yâ Rasûlâllah! Sabah namazını yeni kıldık ve yerimizden ayrılmadık, nasıl hasta ziyaret edebilelim ki?” dedi. Hazret-i Ebûbekir radıyallahu anh ise;

“–Duydum ki kardeşim Abdurrahman bin Avf rahatsızlanmış. Mescide gelirken, bakayım durumu nasıl olmuş diye, ona bir uğrayıverdim.” dedi. Yine Fahr-i Kâinât Efendimiz;

“–İçinizde bugün bir yoksulu doyuran var mı?” diye sordu. Hazret-i Ömer radıyallahu anh;

“–Yâ Rasûlâllah! Sabah namazını yeni kıldık ve henüz yerimizden ayrılmadık.” dedi. Hazret-i Ebûbekir radıyallahu anh ise;

“–Mescide girdiğimde, ihtiyacını arz eden birini gördüm. Oğlum Abdurrahmân’ın elinde bir parça arpa ekmeği vardı. Onu alıp yoksula verdim.” dedi. Bunun üzerine Allah Rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem; (ey Ebûbekir)!” buyurdu. Hazret-i Ömer derin bir iç çekerek;

“–Âh cennet!” dedi. Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem onun da gönlünü alacak bir söz söyledi ve şöyle buyurdu:

“–Allah Ömer’e rahmet eylesin, Allah Ömer’e rahmet eylesin! Ne zaman bir hayır yapmak istese Ebûbekir muhakkak onu geçer.” (Heysemî, III, 163-164. Ayrıca bkz. Ebû Dâvûd, Zekât, 36/1670; Hâkim, I, 571/1501)

Burada Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, mü’minin dâimâ sâlih ameller işleme niyeti içinde bulunmasının ehemmiyetini bildirmektedir. Eğer niyet samimî ise, bu sâlih amelleri işleme imkânı kulun karşısına çıkacaktır.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Mü'minin Hayatında Namaz ve Zekât, Yüzakı Yayıncılık