---
title: "Rasûlullah'ı Ağlatan Âyetler"
description: "Allâh’ın lutfu ile mü’minlerin gözyaşları, muhakkak ki fânî gecelerin ziyneti, kabir karanlıklarının aydınlığı, âhiretteki cennet bahçelerinin şebnem damlalarıdır."
date: 2016-05-20
modified: 2016-05-20
categories: ["Nübüvveti"]
tags: ["Osman Nuri Topbaş", "erkam yayınları", "son nefes", "cennet bahçeleri", "cehennem azabı", "cennet bahçelerinin şebnem damlaları", "şebnem damlaları", "gecelerin ziyneti", "Allâh’ın lutfu", "mü’minlerin gözyaşları", "akl-ı selîm sahipleri", "Allâh’ın birliğini gösteren) kesin deliller", "Âl-i İmrân 190-191", "çok şükreden bir kul olmayayım mı", "Namaz kılarken ağlamak", "Namazda ağlamak", "Allah İçin Ağlayanlar"]
url: https://www.islamveihsan.com/rasulullahi-aglatan-ayetler.html
language: tr
source: İslam ve İhsan
---

# Rasûlullah'ı Ağlatan Âyetler

> Allâh’ın lutfu ile mü’minlerin gözyaşları, muhakkak ki fânî gecelerin ziyneti, kabir karanlıklarının aydınlığı, âhiretteki cennet bahçelerinin şebnem damlalarıdır.

Âişe -radıyallâhu anhâ-, Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in kalbî rikkatine dâir bir manzarayı şöyle sergiler:

“Bir gece Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bana:

«–Ey Âişe! İzin verirsen, geceyi Rabbime ibâdet ederek geçireyim.» dedi. Ben de:

«–Vallâhi Sen’inle berâber olmayı çok severim, ancak Sen’i sevindiren şeyi daha çok severim.» dedim.

Sonra kalktı, güzelce abdest aldı ve namaza durdu. Ağlıyordu… O kadar ağladı ki, elbisesi, mübârek sakalları, hattâ secde ettiği yer sırılsıklam ıslandı. O, bu hâldeyken Bilâl namaza çağırmaya geldi. Ağladığını görünce:

«–Yâ Rasûlallâh! Allâh Teâlâ sizin geçmiş ve gelecek günahlarınızı bağışladığı hâlde niçin ağlıyorsunuz?» dedi.

**"ALLAH'A ÇOK ŞÜKREDEN KUL OLMAYAYIM MI?"**

Bunun üzerine Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:

«– Allâh’a çok şükreden bir kul olmayayım mı? Vallâhi bu gece bana öyle âyetler indirildi ki, onu okuyup da üzerinde tefekkür etmeyenlere yazıklar olsun!» dedi ve şu âyetleri okudu:

«Şüphesiz ki göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde, akl-ı selîm sahipleri için (Allâh’ın birliğini gösteren) kesin deliller vardır. Onlar, ayakta dururken, otururken, yanları üzerine yatarken (her an) Allâh’ı zikrederler; göklerin ve yerin yaratılışı hakkında derin derin tefekkür ederler ve: Rabbimiz! Sen bunları boşuna yaratmadın. Seni tesbîh ederiz; bizi cehennem azâbından koru! (derler).» (Âl-i İmrân, 190-191)” (İbn-i Hibbân, II, 386)

Bu âyet-i kerîmeler nâzil olduğu gece Allâh Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, göklerin yıldızlarını imrendirecek gözyaşları ile sabaha kadar ağlamıştı. Allâh’ın lutfu ile mü’minlerin de gözyaşları, muhakkak ki fânî gecelerin ziyneti, kabir karanlıklarının aydınlığı, âhiretteki cennet bahçelerinin şebnem damlalarıdır.

Kaynak: Osman Nûri Topbaş, Son Nefes, Erkam Yayınları, 2013

---

Kaynak: [İslam ve İhsan](https://www.islamveihsan.com/rasulullahi-aglatan-ayetler.html) · Eklenme tarihi: 20.05.2016 · Son güncelleme: 20.05.2016

## Bağlantılar

- [Bu yazının HTML sürümü](https://www.islamveihsan.com/rasulullahi-aglatan-ayetler.html)
- [Kategori: Nübüvveti](https://www.islamveihsan.com/kategori/peygamberimizin-nubuvveti)
- [Site dizini](https://www.islamveihsan.com/llms.txt)