---
title: "Peygamberimizin Taziye Örnekliği"
description: "Hz. Peygamber’in, kızı Zeyneb’e haberci ile ulaştırdığı sözleri, tam bir tâziye ve teselli örneğidir: “Alan da veren de Allah’tır. Her canlının belli bir ömrü vardır. Sabretsin ve ecrini Allah’tan beklesin.” İşte bu hâl, başa gelene rızâ çizgisidir. Sabır da zaten her zamankinden çok böyle yerde gereklidir."
date: 2017-03-10
modified: 2017-03-10
categories: ["Hadisleri"]
tags: ["ölüm", "hasta", "hasta ziyareti", "ölen", "sabretmek", "Prof. Dr. M. Yaşar Kandemir", "fazilet sahibi", "Riyâzü’s-sâlihîn", "Ölmek Üzere Olan Hasta", "hastaları ziyaret", "ölenin ardından yakınmak", "ölüye ağlamak câiz mi", "ölüye ağlamak", "ölüye ağlama", "sabır tavsiye etmek", "Hz. Peygamber’in kızı Zeyneb", "hz zeynep", "zeynep", "ölü evi", "elü evinde taziye ziyareti"]
url: https://www.islamveihsan.com/peygamberimizin-taziye-ornekligi.html
language: tr
source: İslam ve İhsan
---

# Peygamberimizin Taziye Örnekliği

> Hz. Peygamber’in, kızı Zeyneb’e haberci ile ulaştırdığı sözleri, tam bir tâziye ve teselli örneğidir: “Alan da veren de Allah’tır. Her canlının belli bir ömrü vardır. Sabretsin ve ecrini Allah’tan beklesin.” İşte bu hâl, başa gelene rızâ çizgisidir. Sabır da zaten her zamankinden çok böyle yerde gereklidir.

Resûlullah *sallallahu aleyhi ve sellem*’in azadlısı, dostu ve dostunun oğlu olan Ebû Zeyd [Üsâme](https://www.islamveihsan.com/usame-ibni-zeyd-kimdir.html) İbni Zeyd İbni Hârise *radıyallahu anhümâ’*dan nakledildiğine göre o şöyle dedi:

Kızı (Zeynep), Nebî *sallallahu aleyhi ve sellem*’e:

- Oğlum ölmek üzeredir, lutfen bize kadar geliniz, diye haber gönderdi. Peygamber *sallallahu aleyhi ve sellem*:

** - “Alan da veren de Allah’tır. O’nun katında her şeyin belli bir vakti vardır. Sabretsin ve ecrini Allah’tan beklesin”**, buyurarak kızına selâm gönderdi.

Bunun üzerine Kızı, Nebî *sallallahu aleyhi ve sellem’e*;

- Ne olur, mutlaka gelsin, diye tekrar haber yolladı.

Bu defa Peygamber*sallallahu aleyhi ve sellem* yanında Sa’d İbni Ubâde, Muâz İbni Cebel, Übeyy İbni Kâ’b, Zeyd İbni Sâbit ve başka bazı sahâbîler olduğu halde kalkıp kızına gitti. Çocuğu Hz. Peygamber’e verdiler, kucağına aldı. Yavrucak pek zor nefes almaktaydı. Resûlullah’ın gözlerinden yaşlar boşandı.

Durumu gören Sa’d İbni Ubâde:

- Ey Allah’ın Resûlü, bu ne haldir? dedi. Nebî *sallallahu aleyhi ve sellem* de:

- **“Bu, Allah’ın, kullarının kalbine koymuş olduğu merhamet duygusudur”** buyurdu.

Hadisin bir başka rivâyetinde Hz. Peygamber, **“Bu, dilediği kullarının kalbine Allah’ın koyduğu bir rahmettir. Zaten Allah ancak, merhametli kullarına rahmet eder”** buyurmuştur. (Buhârî, Cenâiz 33, Müslim, Cenâiz, 9, 11. Ayrıca bk. Buhârî, Eymân 9, Merdâ 9, Tevhîd 25; Ebû Dâvûd, Cenâiz 24, Edeb 58; Nesâî, Cenâiz 22; İbni Mâce, Cenâiz 53)

**HZ. PEYGAMBERİN TAZİYE VE TESELLİ ÖRNEKLİĞİ**

Peygamber Efendimiz’in sözü edilen kızı, Zeyneb’tir. Bu durum, *Musannef* adlı büyük hadis kitabıyla tanınan İbni Ebû Şeybe’nin bir rivâyetinde açıkca görülmektedir.

Can çekişen yavrunun adı, Ali İbni Ebü’l-Âs’tır. Ebü’l-Âs, Hz. Zeyneb’in ilk kocasıdır.

Kızının çağırdığını duyunca Hz. Peygamber’in kalkıp gitmemesi, ancak Hz. Zeyneb’in yemin vererek gönderdiği son haber üzerine gitmesi, bir kaç ihtimalle açıklanabilir:

Hz. Peygamber o anda ya önemli bir işle meşgul bulunuyordu; ya da Hz. Zeyneb’i eğitmek, Allah’a tam teslim olmak gerektiği fikrini ona vermek istemişti veya bu tür çağrıları alınca hemen gitmenin gerekli olmadığını beyan etmek istemişti.

Hadisin râvîsi Üsâme İbni Zeyd, haberi Hz. Peygamber’e verdikleri zaman çocuğun can çekişmekte olduğunu, zor nefes aldığını Buhârî’nin bir başka rivâyetinde daha açık ve duygulu ifâdelerle anlatmaktadır. İşte bu manzara karşısında rahmet peygamberi Efendimiz’in gözleri yaşarmıştır.

Hazrec Kabilesi reisi büyük sahâbî Sa’d İbni Ubâde’nin:

- Ölüye ağlamayı yasakladığın halde bu göz yaşları nedir, ya Resûlallah? diye sorması, onun her türlü üzüntü ve göz yaşını, yasak edilen yaka-paça yırtarak ve bağırıp çağırarak ağlamak **(niyâha)** hükmünde sanmasındandır. Efendimiz ise, sessiz ve ılık göz yaşı dökmenin, Allah Teâlâ’nın, kullarına verdiği merhamet ve acıma hissinin tabiî ve güzel bir neticesi olduğunu söylemiş; Allah’ın, ancak merhamet sahiplerine rahmet edeceğini bildirmek suretiyle böylesi üzüntünün hem yasak olmadığını hem de mertliğe ve yiğitliğe aykırı bulunmadığını anlatmıştır.

Hz. Peygamber’in, kızı Zeyneb’e haberci ile ulaştırdığı sözleri, tam bir tâziye ve teselli örneğidir: **“*Alan da veren de Allah’tır. Her canlının belli bir ömrü vardır. Sabretsin ve ecrini Allah’tan beklesin.”*** İşte bu hâl, başa gelene rızâ çizgisidir. Sabır da zaten her zamankinden çok böyle yerde gereklidir.

**HADİSTEN ÖĞRENDİKLERİMİZ **

1. Feryâd ü figân etmeksizin ölüye ağlamak câizdir.

2. Fazilet sahibi kişileri ölmek üzere olan hastanın yanına getirmek, gelmek istemezlerse, gerekiyorsa ısrar etmek câizdir.

3. Ölüm olayından önce ölünün yakınlarına sabır tavsiye edilir.

4. Çocuk da olsa hasta ziyâreti meşrûdur ve bu ziyârete izinsiz de gidilebilir.

Kaynak: Prof. Dr. M. Yaşar Kandemir, [Riyazüs Salihin](http://www.erkamyayinlari.com/Riyaz%C3%BCs%20Salihin%20-Tak%C4%B1m-%20(8%20cilt)), Erkam Yayınları

https://www.islamveihsan.com/usame-ibni-zeyd-kimdir.html

---

Kaynak: [İslam ve İhsan](https://www.islamveihsan.com/peygamberimizin-taziye-ornekligi.html) · Eklenme tarihi: 10.03.2017 · Son güncelleme: 10.03.2017

## Bağlantılar

- [Bu yazının HTML sürümü](https://www.islamveihsan.com/peygamberimizin-taziye-ornekligi.html)
- [Kategori: Hadisleri](https://www.islamveihsan.com/kategori/peygamberimizin-hadisleri)
- [Site dizini](https://www.islamveihsan.com/llms.txt)
