---
title: "Ahir Zamanda Peygamberimizi Sevmenin Alameti"
description: "İstikamet ehli mutasavvıfların başlıca husûsiyetleri, Sünnet-i Seniyye’ye sarılmaları ve onu emânet bilerek muhafaza etmeleridir. Peki Muhammedî sevdanın en büyük alâmeti nedir?"
date: 2019-11-27
modified: 2019-11-27
categories: ["İbadet Hayatımız"]
tags: ["muhammedi sevda", "muhammedi sevdanın alameti", "ahir zamanda peygamberimizi sevmenin alameti", "ahir zamanda peygamberimizi sevmenin alameti nedir", "ahir zamanda peygamberimizi sevmenin alameti kısaca", "ahir zamanda peygamberimizi sevmenin alameti kısa"]
url: https://www.islamveihsan.com/muhammedi-sevdanin-en-buyuk-alameti.html
language: tr
source: İslam ve İhsan
---

# Ahir Zamanda Peygamberimizi Sevmenin Alameti

> İstikamet ehli mutasavvıfların başlıca husûsiyetleri, Sünnet-i Seniyye’ye sarılmaları ve onu emânet bilerek muhafaza etmeleridir. Peki Muhammedî sevdanın en büyük alâmeti nedir?

Hadîs-i şerifte buyurulur:

**Rasûlullah** -sallâllâhu aleyhi ve sellem- **Efendimiz**;

*“Size iki emânet bırakıyorum. Onlara sımsıkı sarıldıkça yolunuzu hiç şaşırmazsınız. Bu emânetler, Allâh’ın kitâbı Kur’ân-ı Kerim ve O’nun Peygamberi’nin sünnetidir.”* (Hâkim, I, 171/318; *Muvatta*, Kader, 3)

Hak dostlarının en çok üzerinde durdukları hususlardan biri; bir gölgenin, sahibinin ayrılmaz bir parçası olarak onu takip etmesi gibi, Sünnet-i Seniyye’ye harfiyen ittibâdır.

Nitekim bu hususta **İmâm-ı Rabbânî**-kuddise sirruhû- şöyle buyurmuştur:

“(Allâh’ın râzı olacağı güzel bir kulluğa) muvaffak olmamızda gayretlerimizin payı ne ki! Ne varsa hepsi Allâh’ın lutfudur. Ama buna mutlaka bir sebep gösterilmesi gerekirse derim ki, bütün lütufların sebebi; gelmiş ve gelecek bütün insanlığın efendisi olan Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e bağlanıp O’nun mübârek izinden gitmektir…

İnsana bir şeyin azı veya tamamı nasîb olmamışsa bunun tek sebebi, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’e tam olarak uyma husûsunda bir kusurunun olmasıdır.

Bir defasında gaflete düşerek abdesthâneye sağ ayağımla girdim. (Sünnete uymayan bu davranışım sebebiyle) o gün birçok mânevî hâlden mahrum kaldım.”

### MUHAMMEDÎ SEVDANIN EN BÜYÜK ALÂMETİ

Muhammedî sevdanın en büyük alâmeti, O’nun Sünnet-i Seniyye’sine tam ittibâdır. Büyük hadis âlimi **İmam Nevevî**; Allah Rasûlü’nün karpuzu nasıl yediğini tespit edemediği için, karpuz yemek ona tatlı gelmemiş, rivâyete göre hiç karpuz yiyememiştir.

**Ahmed Yesevî Hazretleri**, 63 yaşını geçince;

“Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in Hakk’a irtihâl ettiği yaşa geldim. Artık yeryüzünde dolaşamam!” demiş, yerin altındaki çilehânesinde ikāmet ederek irşâda devam etmiştir.

**Bunlar gönlü saran muhabbetin yanık ve ferdî tezâhürleridir.** Başkalarının bunları rastgele taklidi doğru olmaz. Yani o hissiyat içinde olmayanların bu muhabbeti duymadan taklide kalkışması sadece şeklî bir çerçevede kalır ki, doğru değildir.

**Sultan Birinci Ahmed Han** da Habîbullah Efendimiz’in yanık sevdalılarındandı.

O, Peygamber Efendimiz’in mübârek ayak izlerini bir maket hâlinde sarığında taşımış ve bunu yapma gayesini şöyle dile getirmiştir:

N’ola tâcım gibi bâşımda götürsem dâim,

Kadem-i pâkini ol Hazret-i Şâh-ı Rusül’ün.

Gül-i gülzâr-ı nübüvvet o kadem sâhibidir,

**Ahmedâ**, durma, yüzün sür kademine o Gül’ün!..

Bu muhabbet dolu davranış;

“Allah Rasûlü’nün her emri, her arzusu ve her sünneti, başımın üstündedir.” mânâsına gelmektedir.

Yine o Peygamber âşığı Sultan;

*“Rasûlullâh’ın mescidindeki kandillerde zeytinyağının yanması muvâfık değildir. (Temsilen güllerin şâhı olan Efendimiz’in Ravza’sına gül yağı yakışır!)”* diyerek Ravza-i Mutahhara’nın kandillerinde yakılmak üzere gül yağı vakfetmiştir.

Sünnet-i Seniyye’ye ittibâın zarûret ve ehemmiyetini bildiren hakikatlerden biri de; Rabbimiz’in Kur’ânî tâlimatlarında, Rasûlullah Efendimiz’e yüksek bir hürmet ve edebin talep edilmesidir.

**“Ey îmân edenler! Seslerinizi Peygamber’in sesinin üstüne yükseltmeyin. Birbirinize bağırdığınız gibi, Peygamber’le yüksek sesle konuşmayın; yoksa siz farkına varmadan amelleriniz boşa gidiverir.”** (el-Hucurât, 2)

Hazret-i Ebûbekir ve Hazret-i Ömer -radıyallâhu anhümâ- bu âyetlerin nâzil olmasından sonra Efendimiz’in huzûrunda neredeyse fısıltıyla konuşmaya başladılar.

Hucurât Sûresi’ndeki müteâkip âyetler, Efendimiz’e gösterilmesi gereken edebin bir takvâ imtihanı olduğunu bildirmektedir:

**“Seslerini Peygamber’in yanında kısan kimseler, Allâh’ın gönüllerini takvâ ile imtihan ettiği** (ve bu imtihandan muvaffakıyetle çıkan) **kimselerdir. Onlara mağfiret ve büyük ecir vardır.**

(Rasûlüm!) **Sana; odaların ötesinden seslenenlerin çoğu, akletmeyen kimselerdir.”** (el-Hucurât, 3-4)

Dikkat edilirse; Efendimiz’e edep ve hürmeti idrâk edememek, **«akılsızlık»** olarak vasfedilmiştir.

Fahr-i Kâinât Efendimiz’e hürmet ve edep emri; O’nun hayatında olduğu gibi, kıyâmete kadar da Ravza’sında dâimîdir. Mânen de O’nun sünneti karşısında edep ve hürmet gereklidir.

Nitekim;

Mescid-i Nebevî’de Peygamber Efendimiz’in hadislerini talebelerine rivâyet eden ve fıkhî mezhebini tâlim eden **İmâm-ı Mâlik Hazretleri**, bu hürmetin en güzel misallerindendir.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, *Yüzakı Dergisi, Yıl: 2019 Ay: Kasım, Sayı: 177*

---

Kaynak: [İslam ve İhsan](https://www.islamveihsan.com/muhammedi-sevdanin-en-buyuk-alameti.html) · Eklenme tarihi: 27.11.2019 · Son güncelleme: 27.11.2019

## Bağlantılar

- [Bu yazının HTML sürümü](https://www.islamveihsan.com/muhammedi-sevdanin-en-buyuk-alameti.html)
- [Kategori: İbadet Hayatımız](https://www.islamveihsan.com/kategori/ibadet-hayatimiz)
- [Site dizini](https://www.islamveihsan.com/llms.txt)
