---
title: "Anne Babalar İçin Çok Önemli İki Husus"
description: "Anne-babaların, evlâtlarına eğitim verebilmeleri için en mühim iki husus..."
date: 2026-11-17
modified: 2026-11-17
categories: ["ÇOCUĞUMUZ", "Aile Hayatımız", "Çocuk Eğitimi"]
url: https://www.islamveihsan.com/anne-babalar-icin-cok-onemli-iki-husus.html
language: tr
source: İslam ve İhsan
---

# Anne Babalar İçin Çok Önemli İki Husus

> Anne-babaların, evlâtlarına eğitim verebilmeleri için en mühim iki husus...

Anne-babaların, evlâtlarına eğitim verebilmeleri için en mühim iki husus vardır:

### ÖRNEK OLABİLMEK

İnsan okumaktan ziyâde taklit ve ittibâ ile öğrenir. Peygamberlerin ümmetleri, dâimâ onları taklit ederek öğrendiler.

Hazret-i Musa, ilm-i ledünnü öğrenmek için yanına vardığı Hızır -aleyhisselâm-’a;

**“–Sana tâbî olabilir miyim?”** dedi. Sual sormamak şartıyla ittibâ etmesine izin verildi.

Bir başka misal olarak:

Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-; Bedir Harbi’nde esir alınan 70 kişiyi, hapishâne gibi tek bir mekân hazırlatıp orada barındırmadı. Onları ashâb-ı kirâmın evlerine tevzî etti. Böylece o esirler; müslümanların ibâdet hayatlarına, güzel ahlâklarına ve Efendimiz’in emri gereğince kendilerine gösterdikleri hüsn-i muamelelerine şâhit oldular. Böylece birçoğu kısa zamanda îmanla müşerref oldu.

Ecdâdımız Osmanlı da, fethettiği Balkan coğrafyasına, Anadolu’nun temiz halkını yerleştirdi. İslâm’ın mütebessim çehresini ve ahlâkını sergileyen müslümanların bu sessiz tebliğleri sayesinde, Boşnakların tamamı, Arnavutların ekseriyeti müslüman oldu.

Evlâtlarımız da; bizim sözlerimizden, onlara okuduğumuz, okuttuğumuz kitaplardan ziyâde, bizim davranışlarımızdan öğrenirler. Hâl ve tavırlarımızdan tahsil ederler.

Yani onların neyi kazanmasını istiyorsak, önce biz yapmalıyız.

**Evlâtlarının sâlih olmasını isteyen anne-babaların da, önce kendilerinin sâlih anne ve sâlih babalar olmaları gerekir.Meşhur hikâyedir:**

Anne yengeç, yavrusuna;

“–Neden böyle yan yan yürüyorsun yavrum! Düzgün yürüsene!” der.

Yavrusu ise;

“–Peki anne! Önce sen önümde düzgünce yürü, ben seni takip ederim.” karşılığını verir.

Evlâda yalan söylemenin yanlış olduğunu ne kadar anlatırsa anlatsın, o anne veya baba, telefondaki kişiye;

“–Benim burada olmadığımı söyle!” derse, buna şâhit olan evlâdına, yalanı uygulamalı olarak öğretmiş olacaktır.

Bu hikmete mebnîdir ki;

Peygamberimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, küçük bir çocuğu yanına getirebilmek için;

“–Gel sana bir şey vereceğim.” diyen bir anneye;

*“–Gerçekten bir şey verecek misin?”* diye sormuştur.

O anne, hurma vereceğini söyleyince de şöyle buyurmuştur:

*“–Aman dikkat et! Eğer ona bir şey vermemiş olsaydın, senin için bir yalan günahı yazılacaktı.”* (Ebû Dâvûd, Edeb, 80)

Evlâtlarımızda gördüğümüz ârızalar, tefekkür edersek büyük ölçüde bizim onları yetiştirirken sergilediğimiz hataların in‘ikâslarıdır. Elbette evlâdımız bizden başka çevrelerden de tesir alıyor. Fakat ömrünün ilk yıllarını sadece bizim yanımızda geçiriyor.

Bu örnek olma meselesinin içinde; evlâtlarımıza yedirdiğimiz lokmaların helâl olması, besmeleyle, duâyla ve zikirle hazırlanması gibi **mâneviyât**ı da dâhil etmek gerekir. Yani bizim kazancımızdaki ve davranışlarımızdaki bozukluklar; onlar şâhit olmasa bile, onların eğitimlerine menfî olarak yansır.

Örnek olma meselesi tahsil çağında da elbette devam eder. Faydalı bir muallimin vazifesinin iki mühim noktası vardır:

- Dersini güzelce takrir etmesi,

- Olgun ve istikametli bir şahsiyet sergilemesi.

Bugün mâzîye uzanıp, üzerimizde emeği olan hocalarımızı hatırlamaya çalışalım. Bize öğrettiklerini büyük ölçüde unutmuşuzdur. Fakat davranış ve hâllerinden intibâımızın hâlâ taze olduğunu fark ederiz.

Evlâtlarımızın terbiyesinde ikinci husus da;

### FEDÂKÂRÂNE ALÂKA

İki büyük mezhep imamının, anne-babaları hakkında anlattıklarına kulak verelim:

İmam Mâlik Hazretleri der ki:

“Ben her hadis ezberlediğimde, babam bana bir hediye verirdi. Öyle bir zaman geldi ki; babam hediye vermese bile, hadis ezberlemek bende tarifsiz bir lezzet hâline geldi.”

Bir mezhep imamı, bu sevdirici alâka ile yetişti...

Sâliha bir annenin evlâdının mânen yetişmesine nasıl fedâkârca bir alâka gösterdiğini de Ahmed bin Hanbel -rahmetullâhi aleyh- şöyle anlatır:

*“On yaşımdayken Kur’ân-ı Kerîm’i ezberlemiştim. Sabah namazından önce annem beni kaldırır, soğuk Bağdat günlerinde abdest suyumu ısıtırdı. Sonra elbiselerimi giydirirdi. Evimiz uzak ve yol karanlık olduğu için, kendisi de başörtüsünü takıp tesettüre bürünerek benimle birlikte camiye kadar gelirdi.”* (Ali el-Karnî, *Durûs*, XXVI, 4, XLIII, 21)

Fedâkârâne alâka husûsunda, en mühim nokta kalben ve mânevî bakımdan vakit ayırmaktır. Bugün maalesef, aynı hâne içinde aile fertleri birbirinden uzak kalıyor. Çünkü herkesin elinde telefon ve tabletler, herkes ayrı bir âlemde.

Hâlbuki bir baba evlâdının elinden tutup camiye götürmeli. Caminin avlusunda varsa bir mezar taşının levhasındaki **«Hüve’l-Bâkî»** ifadesini birlikte okumalılar, bu ifadenin mânâ derinliğini birlikte tefekkür etmeliler. Birlikte mâneviyatlı vakitler geçirmeliler.

Bir anne de kız evlâtlarını ev ve mutfak işlerinin tanziminde ve âdâb-ı muâşeret gibi sahalarda yetiştirmelidir.

Zamanında bu terbiyeler verilmezse, daha sonra verilmesi mümkün olmamakta yahut çok zor olmaktadır. Zira ağaç yaşken eğilir.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Yüzakı Dergisi, Yıl: 2026 Ay: Kasım, Sayı: 261

---

Kaynak: [İslam ve İhsan](https://www.islamveihsan.com/anne-babalar-icin-cok-onemli-iki-husus.html) · Eklenme tarihi: 17.11.2026 · Son güncelleme: 17.11.2026

## Bağlantılar

- [Bu yazının HTML sürümü](https://www.islamveihsan.com/anne-babalar-icin-cok-onemli-iki-husus.html)
- [Kategori: ÇOCUĞUMUZ](https://www.islamveihsan.com/kategori/cocugumuz)
- [Kategori: Aile Hayatımız](https://www.islamveihsan.com/kategori/aile-hayatimiz)
- [Kategori: Çocuk Eğitimi](https://www.islamveihsan.com/kategori/cocuk-egitimi)
- [Site dizini](https://www.islamveihsan.com/llms.txt)
