SAİD BİN AS (R.A.) KİMDİR?

0
 İslâm güzellikler dinidir. Hangi mekana ulaşmışsa orayı yeşertmiş, hangi gönle girmişse orada çiçekler açmıştır. Yeniden doğar gibi bir canlılık getirmiş insan hayatına.

İslâm insanı o güzellikleri yudum yudum içtiği için her an canlı kalmış, sadakat, sehavet, semahat gibi ahlakî meyveler vererek, hayatını bu güzellikler içinde geçirmiştir. Zaman onu değiştirmemiştir. Çünkü o bir ömür Allah’ın huzurunda olduğunun şuurunda olarak yaşamıştır.

HAYIRLI İNSAN

İslâm insanı Allah’a ve Resûlüne tam teslim olmuştur. O sevgili Peygamberimizin: “insanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır” hadisini hayat düsturu bilmiş, hizmet edenin efendi olduğunu O’ndan duymuştur. Bu aşkla kendine, ailesine ve milletine hizmet eden hayırlı insan olmaya çalışmıştır.

Saadet çağının her yıldızı bu güzelliklerle doludur. Said bin As (r.a.) da bunlardan biri…

Sevgili Peygamberimizin hicret ettiği senede doğan Said bin As (r.a.) Hz. Osman (r.a.) zamanında Kur’an-ı Kerim’i yazanlar arasında bulunmuş, Küfe valiliği yapmıştır. Hz. Osman (r.a.) vak’asından sonra kendi köşesine, uzlete çekilmiş, Cemel ve Sıffin vak’alarında bulunmamıştır.

CÖMERTLİĞİYLE MEŞHUR SAHABİ

Çok cömertliğiyle meşhur olan Said bin As (r.a.) hayatında pek az kimselerin gösterebileceği bir ahlaka sahibti. Bir kimse ondan bir şey istesin de mahrum kalsın olacak şey değildi. Çünkü o: “Cömertlik, elde mevcut olandan yapılır” kaidesine bakmadan borç bulur ve o kimsenin ihtiyacını görürdü.

Elde olanı vermek belki kolay, ama imkanı olmadığı halde ilerde ödemek üzere borç alıp da isteyeni mahrum bırakmamak ne büyük fedakarlık!, ne sadakat ve sehavetti.

CÖMERTLİK ÖRNEĞİ

O cömertlik örneği idi. Her cuma günü ihvanını toplar yemek yedirirdi. Onlara ikramlarda bulunur, hediyeler verirdi. Küfe’de vali iken her cuma akşamları cemaate namaz kılanların önlerine altın çıkınları koydururdu. Cuma akşamları Küfe mescidi cemaatle dolup taşardı.

İslâm’ı cemaat olarak bu neşe içinde yaşamak ne güzel. İnsanı İslâmla buluşturmak ne saadet!..

BABADAN OĞULA VASİYET

Hicri 59 yılında vefat eden Said bin As (r.a.) vefatında oğullarına:

“Benim vasiyetimi hanginiz kabul edecek” der. Büyük oğlu:

– Ben kabul ederim, der.

– Borcum da bunun içinde deyince oğlu:

– Ne kadar borcun var? diye sorar. Said bin As (r.a) da:

– Seksen bin der. Oğlu:

– Bu kadar borcu neden ettin, deyince:

– Oğlum! Bir insanın gediğini, açığını kapattım. Bir de bir adam gelip, hayasından dolayı zaruretini bana söyleyemedi. Ben de anladım ki bu adamın bir ihtiyacı var, ona söyletmeden onun da hacetini yerine getirdim” diye cevap vermiştir.

MÜMİN FİRASETİ

Firaset sahibi olmak da İslâm’ın güzelliklerinden biridir. Karşındaki insana söyletmeden hizmetini görmek, sıkıntısını gidermek ancak mü’minin işi ve mü’min firasetidir. İslâm insanı işte bu güzelliklerle dolmalı…

Said b. As’ın (r.a) babası As Bedir harbinde küfür içinde katl olunmuştur. Dedesi Said de cahiliyede Mekke’de o kadar hatırlı bir kimse idi ki, onun sardığı sarık şeklinde kimse sarık saramazdı. O da Taifte cahiliyet üzre ölmüştür. Oğullarından üçü Said b. As’ın (r.a) amcaları Amr, Halid ve Eban İslâm ile şereflenmişlerdir.

Kaynak: Mustafa Eriş, Altınoluk Dergisi, 1992 – Şubat, Sayı: 072, Sayfa: 022

Paylaş.

Yorumlar