ELHAN-I ŞİTA ŞİİRİ

0

Eskiden İstanbul’a senenin ilk karı düşünce o gün matbuattaki İstanbul gazetelerinin birinci sayfasında Cenab Şehabeddin’in Elhan-ı Şıta şiiri neşredilirmiş. İsmet Özel, ‘kar’ı tefekkür ettiren ‘Elhanı Şita’ şiirini okuyor.

ELHAN-I ŞİTA – OSMANLICA

  • Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş,
  • Eşini gâib eyleyen bir kuş
  • gibi kar
  • Geçen eyyâm-ı nev-bahârı arar.
  • Ey kulûbun sürûd-i şeydâsı,
  • Ey kebûterlerin neşîdeleri,
  • O baharın bu işte, ferdası
  • Kapladı bir derin sükûta yeri
  • karlar
  • Ki hamûşâne dem-be-dem ağlar
  • Ey uçarken düşüp ölen kelebek,
  • Bir beyaz rîşe-yî cenâh-ı melek
  • gibi kar
  • Seni solgun hadîkalarda arar.
  • Sen açarken çiçekler üstünde
  • Ufacık bir çiçekli yelpaze
  • Na’şın üstünde şimdi, ey mürde,
  • Başladı parça parça pervâze
  • karlar
  • Ki semâdan düşer düşer ağlar.
  • Uçtunuz, gittiniz siz ey kuşlar;
  • Küçücük, ser-sefîd baykuşlar
  • gibi kar
  • Sizi dallarda, lânelerde arar.
  • Gittiniz, gittiniz siz ey mürgân,
  • Şimdi boş kaldı ser-te-ser yuvalar.
  • Yuvalarda –yetîm-i bî-efgân!
  • Son kalan mâi tüyleri kovalar
  • karlar
  • Ki havada uçar uçar ağlar.
  • Destinde ey semâ-yı şitâ tûde tûdedir
  • Berk-i semen, cenâh-ı kebûter, sehâb-ı ter
  • Dök ey semâ, revân-ı tabîat günûdedir.
  • Hâk-i siyahın üstüne safî şükûfeler!
  • Her şâh-sâr şimdi –ne yaprak, ne bir çiçek!
  • Bir tûde-yi zılâl ü siyeh-reng ü nâ-ümîd
  • Ey dest-i âsumân-ı şitâ, durma, durma çek
  • Her şâh-sârın üstüne bir sütre-yi sefîd.
  • Göklerden emeller gibi rîzân oluyor kar,
  • Her sûda hayâlim gibi pûyân oluyor kar,
  • Bir bâd-ı hamûşun per-i safında uyuklar
  • Tarzında durur bir aralık, sonra uçarlar.
  • Soldan sağa, sağdan sola lerzân ü girîzân
  • Gah uçmada tüyler gibi, gah olmada rîzân
  • Karlar, bütün elhânı mezâmîr-i sükûtun
  • Karlar, bütün ezhârı riyâz-ı melekûtun
  • Dök hâk-i siyah üstüne, ey dest-i sema dök
  • Ey dest-i semâ, dest-i kerem, dest-i şitâ dök
  • Ezhâr-ı bahârın yerine berf-i sefîdi
  • Elhân-ı tuyûrun yerine samt-ı ümidi

ELHAN-I ŞİTA – GÜNÜMÜZ TÜRKÇESİ

  • Bir beyaz titreyiş, bir dumanlı uçuş,
  • Eşini kaybeden bir kuş
  • gibi kar
  • Geçen ilkbahar günlerini arar.
  • Ey kaplerin çılgın şarkısı,
  • Ey güvercinlerin şiirleri,
  • O baharın işte bu, yarını
  • Kapladı bir derin sessizliğe yeri
  • karlar
  • Ki suskunca her an ağlar.
  • Ey uçarken düşüp ölen kelebek,
  • Melek kanadının bir beyaz püskülü
  •  gibi kar
  • Seni solgun bahçelerde arar.
  • Sen açarken çiçekler üstünde
  • Ufacık bir çiçekli yelpaze
  • Naaşın üstünde şimdi ey ölü
  • Başladı parça parça uçmaya
  • karlar
  • Ki gökyüzünden düşer düşer ağlar.
  • Uçtunuz, gittiniz siz ey kuşlar;
  • Küçücük, beyaz başlı baykuşlar
  • gibi kar
  • Sizi dallarda, yuvalarda arar
  • Gittiniz, gittiniz siz ey kuşlar
  • Şimdi boş kaldı baştan başa yuvalar,
  • Yuvalarda feryatsız yetim
  • Son kalan mavi tüyleri kovarlar
  • karlar
  • Ki havada uçar uçar ağlar.
  • Ey kışın gökyüzü, elinde yığın yığındır
  • Yasemin yaprağı, güvercin kanadı, ıslak bulut…
  • Dök ey sema, tabiatın ruhu uykudadır.
  • Kara toprağın üstüne temiz çiçekler
  • Her çalı şimdi –ne yaprak ne bir çiçek
  • Bir gölgeler yığını ve siyah renkli ve ümitsiz
  • Ey kış göğünün eli, durma, durma çek
  • Her çalılığın üstüne bir beyaz örtü
  • Göklerden emeller gibi dökülüyor kar
  • Her tarafta hayalim gibi koşturuyor kar
  • Sessiz bir rüzgârın temiz kanadında uyuklar
  • gibi durur bir ara, sonra uçarlar
  • Soldan sağa, sağdan sola titreyip kaçarak
  • Kâh tüyler gibi uçuyor kâh dökülüyor
  • Karlar, sessizlik çalgılarının bütün şarkıları
  • Karlar, ruhlar âleminin bahçelerinin bütün çiçekleri
  • Dök kara toprak üstüne ey semanın eli dök
  • Ey semanın eli, cömertlik eli, kışın eli dök
  • Bahar çiçekleri yerine beyaz karı
  • Kuş şarkıları yerine ümit sessizliğini

Eser: Cenab Şehabeddin, Elhan-ı Şıta (1897), Seslendiren: İsmet Özel

KAR TEFEKKÜRÜ

Paylaş.

Yorumlar