‘ÇANAKKALE RUHU’NU BUGÜN NASIL YAŞARIZ?

0

Ahmet Taşgetiren, bu ay Altınoluk Dergisi’nde “Çanakkale’den Çağımıza Ruh Nakli” başlıklı yazısında “Çanakkale ruhunu” anlatıyor.

Çanakkale bir ruhtur. Bir manadır. Bir idealdir.

Çanakkale’deki ruh nedir?

Vatandır.

Vatan nedir?

Bayraktır. Sancaktır.

Bayrak nedir, sancak nedir?

Hilaldir. Yıldızdır.

ÇANAKKALE İSLAM’DIR, ZAFERDİR, BAYRAKTIR

Bir hilal uğruna güneşlerin, ay parçası yiğitlerin canını sunmasıdır.

Hilal nedir?

İslam’dır.

Yıldız nedir?

Zaferdir.

Bayrak nedir?

Şehiddir.

Şehid nedir?

Feda oluştur. Şehadettir.

Şehadet nedir? Feda oluşun anlamı nedir?

Can adayıştır. Allah’a canı satmaktır cennet karşılığında. Canı Allah için vermektir.

ALLAH’TAN BAŞKA HİÇBİR ŞEYE BOYUN EĞMEME İRADESİ

Allah için ne demektir?

İla-yı kelimetullah demektir. Allah’ın isminin en yüce olduğunu haykırmaktır.

İla-yı kelimetullah ne demektir?

İnsanın ne için yaratıldığını idrak demektir. İnsan ahsen-i takvim kıvamında insan olsun demektir. İnsanın mükerrem varlık olabilmesi davası demektir. Erdem demektir. İnsanlığın Hazreti Muhammed (s.a.v.) gibi güzel insan olması demektir.

Çanakkale bir ruhtur, bir manadır, bir idealdir. Canı Allah için feda edebilme ruhudur. Vatandan yola çıkıp Muhammedî ahlâka gelmek demektir Çanakkale.

Vatanın İslam karakterinin korunması demektir. Müstevliler gelip vatanın Müslüman karakterini bozmasın demektir.

Çanakkale hürriyettir. Allah’tan başka hiçbir varlığa boyun eğmeme iradesidir.

Çanakkale topyekün bir direniştir. Milletin korunması için canını feda edebileceği değerler uğruna bıyığı terlememiş çocuklarını saçlarını kınalayarak cepheye göndermesidir.

ÇANAKKALE ANALARIN DUASIDIR

Çanakkale diriliktir. Şehid şehid diriliğin destanıdır. Her şehidle bin kere dirilmenin destanıdır.

Anaların duasıdır Çanakkale. Rabbin emanetine verilmiş, “Ya şehid ol ya gazi” diye uğurlanmış, evlatların boyunlarına takılmış hamaylıdır.

Eşlerin hasretidir, yavukluların elini yüreğine basmasıdır, evlatların yetimliğidir.

Ve bütün bunlara vatan için, bayrak için, Kur’an için, İslam için ila-yı kelimetullah için katlanılmasıdır. Bir Hilâl uğrunadır.

Çanakkale ümmettir. Bir yandan çalınan ümmettir, bir yandan çalınamayanı ile İslam vatanı için canını ortaya koyan ümmettir.

Çanakkale Yemendir, Trablusgarptır, Kahiredir, Bağdattır, İstanbul’dur, Bosna’dır, Kırcaalidir, Kayseridir, Diyarbakırdır.

Çanakkale Türktür, Kürttür, Boşnaktır, Çerkezdir, Araptır, Arnavuttur…

ÇANAKKALE BİLİNCİ

Çanakkale bir ruhtur.

10 bin, 20 bin, 50 bin, 100 bin değil, dile kolay, 250 bin canı feda ederek kurulan bir ruh – kalb – gönül – iman – cehd – cihad seddidir Çanakkale.

Çanakkale bir bilinçtir. “Kimi Hindu, kimi yamyam kimi bilmem ne bela…” olanı bilmektir.

Vatan’ın, Bayrağın üzerine geleni bilmektir.

Yamyam sürüsünün bu topraklara niçin geldiğini bilmektir.

“Medeniyyet denilen maskara mahluku görmektir” Çanakkale.

Çanakkale’de bir İslam vatanının üzerine gönderilen askerlerin yine Müslümanlar arasından devşirildiğini bilmektir Çanakkale bilinci.

Çanakkale her bir şehidin ruh dünyasını tanımaktır. Onlardan içimize fısıltılar taşımak için adeta bir rabıta-ı şehadet yapar gibi siperlere girmektir.

Çanakkale, Çanakkale toprağını “vatan alfabesi”nden yeniden okumaktır.

100 YIL SONRA ÇANAKKALE 

Çanakkale vatan alfabesini aradan 100 yıl geçtikten ve alfabelerin üzerini müstevli hesapları bir buldozer gibi çiğnedikten sonra hala okuyabilip okuyamadığımıza yeniden bakmaktır.

Çanakkale, kulaklarımızın hala Binbaşı Lutfi Bey’in “Yetiş ey Muhammed kitâbın gidiyor!” feryadını duyup duyamadığına bakmaktır.

100 yıl sonra Çanakkale bir iç hesaplaşmadır.

“Biz kimiz?” sorusunu sormaktır.

Ümmetin darmadağınıklığını görmektir Çanakkale.

Çanakkale, 100 yıl sonra bile ümmetin Gazze’de, Şam’da, Bağdat’ta, Kahire’de, Bosna’da, Doğu Türkistan’da boğazlandığını yüreklerde hissetmektir.

Çanakkale’den sonra İslam vatanlarında daha kaç siper kazdığımızın, daha kaç şehid verdiğimizin ve Çanakkale savunmasının bitip bitmediğinin, farkında olmaktır.

Bir ruh nakli yaşamalıyız.

İçimizde Çanakkale ruhunu arama zamanıdır Çanakkale zamanları.

İnsan bir ruhla diri olur.

İçimizde hangi ruh dolaşıyorsa onun diriliğini yaşarız.

İçimizde elinde Kur’an, dilinde kelime-i şehadet, cennete koşar gibi şehadete koşan Mehmet mi var, ona seher vakitlerinde duaya duran Ayşe ana, Hatçe gelin ya da parmağında Mehmedinin nişan yüzüğünü taşıyan Zeyneb mi var?

Yoksa Coniler Hanslar mı?

VATANI NEREDE SAVUNUYORUZ?

İçimizde dışımızda kim ve ne var gerçekten?

Yiğitler kalkıp gelse100 yıl evvelinden, vatanı canları pahasına emanet ettikleri çocuklarını, kızlarını oğullarını, torunlarını tanırlar mı?

Kızları, oğulları, torunları, şehid düşen babalarını, dedelerini tanırlar mı?

Çanakkale bugün nerede?

Vatanı nerede savunuyoruz? Hangi siperde, hangi mevzide, hangi düşman silahına karşı?

Gelibolu’da gökten yerden yağan güllelere karşı mı, yoksa sokaklarımızı daha kötüsü yüreklerimizi vuran müstevli fırtınasına karşı mı?

Çanakkale, bütün geri çekilişlere karşı hala “Biz varız ve var olacağız!” iradesi ise o irade hala içimizde dipdiri duruyor mu? Çanakkale’yi o gün ayağında çarığı bile olmayan, bir kuru peksimetle gün geçiren vatanın çocukları ile savunduk, vatan savunması “az sonra öleceğini bilen insan” olarak sipere girenler tarafından yapılabiliyor, bizim yüreğimiz ne diyor o yiğitlerin hikayelerini okuduğumuzda?

Ve son soru: Çanakkale’den çağımıza ruh nakline hazır mıyız?

Kaynak: Ahmet Taşgetiren, Altınoluk Dergisi, Mart 2015, 349. Sayı

PAYLAŞ.

Bir yorum bırak

Önceki yazıyı okuyun:
YUSUF KAPLAN İLE MEDENİYET OKUMALARI

Yusuf Kaplan ile "Medeniyet Okumaları" cumartesi saat 17:00’de Gazanfer Ağa Medresesi’nde düzenleniyor.

Kapat